Blog

Hier vind je nieuwe updates over de activiteiten van Nieuw Atlantis.

Kort verslag ontmoeting Martin Simek en Peter de Ruyter

"De basis voor een weerbare toekomst van het Friese landschap is een duurzaam en robuust watersysteem dat de landschappelijke verschillen vergroot en benadrukt". Aldus Peter de Ruyter in zijn lezing over zijn boek "Vloeibaar landschap" vrijdagavond 15 april op werkplaats Waddewyn in Pingjum. Interviewer Martin Simek vroeg de volle zaal om de 3 grootste ergernissen in het Friese landschap, het antwoord was: 1. de verdwijnende grutto. 2. toenemende aantal bedrijven terreinen. 3. windturbines. Het traditionele open landschap wordt steeds meer aangetast en de diversiteit neemt af. Dit wordt vooral waargenomen door buitenstaanders.
De drie verschillende landschappen in Fryslân gaan dus steeds meer op elkaar lijken.
Het veenlandschap klinkt steeds sterker in door ontwatering. Overal zie je hetzelfde eentonige grasland en zware landbouwmachines functioneren alleen op droge grond.
Op de klei aan de Waddenkust is het grootste probleem verzilting. Door verlaging van de bodem in het midden van de provincie stopt de stroom van zoet grondwater richting kust. Door verhoging van de zeespiegel als gevolg van klimaatverandering wordt de druk van zout kwelwater groter. Dit geeft steeds grotere problemen bij de pootaardappel teelt. Zand blijft over als het veen verdwijnt. Het is erg onvruchtbaar en vraagt om veel kunstmest.
Door de toenemende schaarste aan zoet water moeten vrijwel alle gebieden aan het infuus via inlaat uit het IJsselmeer. De Ruyter is daarom voorstander van het bergen van overtollig hemelwater in het landschap door het uitslaan van water via gemalen te verminderen. In de zaal was men sceptisch over de mogelijkheden van snelle verandering bij boeren en overheden in het toepassen van de Ruyter's plannen. Aan de andere kant vindt men dat er meer urgentie moet zijn in de vernatting van veen om uitstoot van methaan te verminderen.
Peter de Ruyter eindigde zijn lezing met de wens dat de Friese landschappen hun eigen verhaal mogen behouden en niet zullen verdwijnen door onverschilligheid. Want dan zou de Friese zegswijze: ”Het is niks, het wordt niks en het zal nooit wat worden ook”, nog waarheid worden. Martin Simek vroeg toen Peter de Ruyter uit over zijn jongensdroom over meer schoonheid in het landschap. Dit naar aanleiding van een vroege kindertekening, die Peter liet zien. En schoonheid….dáár is Simek pas écht gevoelig voor.
Eigenlijk zou hoogleraar en filosoof René ten Bos deze avond bij ons spreken over zijn boek ‘Water’. Omdat hij op de shortlist was geplaatst voor het beste filosofieboek van het jaar, vroeg hij ons dit bezoek aan Pingjum te mogen verzetten. Inmiddels weten we dat hij inderdaad als winnaar uit de bus is gekomen. We feliciteren hem van harte en hopen hem komend seizoen alsnog in Pingjum te mogen ontvangen.


WADDENWINDORGEL

Margriet Bolding WADDENWINDORGEL voor koor en orkest ludiek van start met cabaretière Margriet Bolding

WADDENWINDORGEL is een nieuwe compositie voor orkest en koor en wordt uitgevoerd op buitenlocaties tussen Pingjum en de Waddenzeedijk.

In het kader van Nieuw Atlantis, een project over het waddengebied, werken theatermaakster Gerda Holzhaus en jazz-saxofonist Bob Driessen samen aan WADDENWINDORGEL.
Van het muziekproject wordt een film gemaakt, die in het kader van Culturele Hoofdstad 2018 wordt vertoond. Ook krijgen film en audio-opnamen een plek in de toekomstige en permanente tentoonstelling Nieuw Atlantis Pingjum (NAP). De NAP-tentoonstelling in de Pingjumer Victoriuskerk laat de ontwikkeling van het West-Friese landschap zien en de strijd tegen het water, met als thema ‘Te - rug naar Zee’.

Margriet Bolding

Ludiek van start!

Vrijdag 18 maart (20-22 uur) gaat WADDENWINDORGEL ludiek van start met cabaretière Margriet Bolding, volgens NRC Handelsblad een 'natuurtalent' die in no time via spitsvondige interactie mensen aan zich weet te binden.

Voor de zangers en blazers van WADDENWINDORGEL legt ze via de meest ontroerende liedjes, gedichten en verhalen uit waarom de zee zo’n grote plek in ons leven inneemt. Margriet zoekt vervolgens in een conference onder meer antwoord op de vraag: waarom we doen alsof (de dreiging van) die zee niet bestaat.

Na de ludieke start en kennismaking zijn er gezamenlijke koorrepetities voor alle zangers onder leiding van dirigent Margo Konings op zaterdag 23 april (10–12 uur) en op vrijdag 6 mei (19.30-21.30 uur) op locatie in Pingjum.

De blazers repeteren onder leiding van Bob Driessen op dinsdag 12 april en op dinsdag 26 april in de Victoriuskerk in Pingjum en op vrijdag 6 mei (19.30-21.30 uur) op locatie in Pingjum.

Zaterdag 7 mei (14 uur en 15 uur) is er voor blazers en koorleden een gezamenlijke try-out van WADDENWINDORGEL tijdens het festival Kunst achter Dijken in Pingjum. Na de zomer wordt de film voor Culturele Hoofdstad 2018 op locatie opgenomen.

Aanmelding: Zangers en blazers kunnen zich melden voor deelname aan project WADDENWINDORGEL via info@nieuwatlantis.com of telefonisch (0517) 579 607
Toegang is gratis voor ieder die zich als zanger of figurant opgeeft bij Margriet!


Gerda Holzhaus / Terugblik 2014

We kijken gezamenlijk terug op een heel actief en bewogen jaar Nieuw Atlantis. Veel bezinning in de vorm van verrijkende lezingen en gesprekken. Vele vrijzinnigheid in de vorm van tegendraadse opinies en kunstuitingen. En de borrel na was altijd weer gezellig. De discussies over windenergie laaiden ook hier opnieuw op en zijn nog steeds niet neer gedaald. Daar waar veel dorpen in Friesland mee bezig waren en zijn: initiatieven om een hechte lokale gemeenschap te kneden, waarin mensen samenwerken en oud en nieuw, oorspronkelijk Fries of van buiten de provincie, zich met elkaar mengen, werden wreed uit elkaar geslagen door ondoordachte acties van de provincie. Ook het rijk werkte eraan mee om de bevolking op het platteland tegen elkaar uit te spelen: dwars door het dorp heen loopt nu vaak een scheidslijn van burgers die geen enkele baat hebben bij een windmolen en die zich daardoor gaan ergeren aan het geluid ervan en aan de vervuilde horizon. Daarnaast veelal boeren die, aangestuurd door projectontwikkelaars, er geen probleem mee hebben om een klein stukje land af te staan tegen een flinke vergoeding. Geef ze eens ongelijk! Dit had nooit zo mogen plaats vinden. Nieuw Atlantis was een van de eerste die de mensen bij elkaar riep om ze te wijzen op de plannen die er lagen. En we blijven roepen dat het ongehoord is om dit prachtige open landschapskarakter aan te tasten door middel van veel te grote windmolens.

Zo hebben we met elkaar in drie Wadateliers de verschillende waarden van dit landschap vast gesteld en gaan we hier nu in Wadwerkgroepen op door. De kwaliteiten van deze streek waar Nynke-Rixt Jukema ons tijdens het derde Wadatelier op wees – donkerte, stilte, openheid, vruchtbare grond en frisse lucht – koesteren we uit alle macht en zullen we met elkaar blijven verdedigen.

Er zijn prachtige ontmoetingen geweest, mooie onderzoeken gestart, leuke programma’s vertoond op Waddewyn en zelfs herhaald tijdens Kunst achter Dijken en in Stoof/ Het Heerenlogement in Harlingen. Daarbij hebben we samen gewerkt met een scala aan ontwerpers, kunstenaars, filmers en zangeressen. Nieuw Atlantis leeft!

Nu ligt er een prachtig toeristisch plan klaar voor dit hele gebied – van Kornwerderzand tot in Pingjum, via een kunstlaantje, Waddenlaantje geheten, startend vanaf de boerderij ’t Strand (Het oorspronkelijke Vinea Domini), via de Zandweg (Kloosterpad) en via de werkplaats Waddewyn naar de Victoriuskerk waar we graag samen met het dorp een ontmoetingsplek en tentoonstellingsplek willen creëren. Samen met de projectgroep De Nieuwe Afsluitdijk, met Stenden Hogeschool en academie Minerva zijn we bezig hier verder invulling aan te geven.


Gerda Holzhaus / Wadwerkgroepen in 2015 als vervolg op de Wadateliers

In 2014 werden drie landschapsateliers gehouden, Wadateliers genaamd. In de eerste twee landschapsateliers, georganiseerd door Nieuw Atlantis met als doel "Bouwen aan je gemeenschap in relatie tot de omgeving", werden de waarden in het landschap van de lytse bouhoeke aan de waddenkust met elkaar vast gesteld. Daarvoor gingen we samen het landschap in. In de derde bijeenkomst benoemden we samen met Nynke-Rixt Jukema, architect in Friesland waar kwaliteiten als duisternis, stilte, vruchtbare grond, frisse lucht en openheid in dit gebied te vinden zijn. Als vervolg op deze Wadateliers worden conclusies en voorstellen uitgewerkt in drie verschillende wadwerkgroepen. Deze bereiden grotere projecten voor, die Nieuw Atlantis een belangrijke plek bezorgen in het culturele klimaat van Friesland. (verbonden aan projectgroep De Nieuwe Afsluitdijk en Leeuwarden 2018)

 

Uitwerking van de drie wadwerkgroepen:
A. van De Nieuwe Afsluitdijk tot NAPingjum
B. Platform Pingjum
C. Platform Lytse Bouhoeke


 

 A. Wadwerkgroep “ van De Nieuwe Afsluitdijk tot NAPingjum” In één wadwerkgroep leggen we ons toe op het onderzoek tussen de relatie: participatie bewoners – kunst – toerisme. In eerste instantie samen met boeren, studenten Minerva en studenten Stenden. Misschien kunnen boeren door op te komen voor het behoud van de kernkwaliteiten van het Waddengebied, laten zien op welke manier ze betrokken zijn als behoeders van het cultuurhistorisch landschap. Later gaan we met kunstenaars en studenten sporen in het landschap, die staan voor de relatie tussen mens en Waddenlandschap, terugvinden en daar kunstwerken op voorbereiden.

 

B. Platform Pingjum zich richt op het opbouwen van een permanente ontmoetingsplek met tentoonstelling rond de tijdtafel van Pingjum. Die tijdtafel is op dit moment - dankzij subsidie van het Waddenfonds, de provincie, de gemeente SWF en stichting Woudsend - in de laatste fase van constructie. De volgende fase is het creëren van een aantrekkelijke ontmoetingsplek voor de bewoners van Pingjum en voor bezoekers die willen kennismaken met het leven aan de waddenkust, waarin de tijdtafel een prominente plaats inneemt. De bedoeling is om deze ontmoetingsplek te realiseren in de Victoriuskerk te Pingjum. Door de kerk deze herbestemming te geven, wordt de kerk weer een centrale plek voor het dorp en - mede door de tijdtafel met tentoonstelling – ook een aantrekkelijke plek voor bezoekers van de waddenkust.

 

C. Platform Lytse Bouhoeke. Het bleek te vroeg om op basis van conclusies getrokken in de Wadateliers de toekomst van dit gebied te kunnen schetsen. En al helemaal om ze op een kaart te kunnen intekenen. Daarom worden nu in deze derde Wadwerkgroep deze waarden en kwaliteiten omgezet in visies en aanbevelingen. Die dan op een mooi vormgegeven kaart een plek krijgen in de tijdtafel, op dit moment in de maak.


Gerda Holzhaus / Wadatelier 3

In de eerste twee landschapsateliers, georganiseerd door Nieuw Atlantis met als doel "Bouwen aan je gemeenschap in relatie tot de omgeving", werden de waarden in het landschap van de lytse bouhoeke aan de waddenkust met elkaar vast gesteld. We gingen samen het landschap in en keken door de ogen van een lokale bewoner en cultuurhistoricus (Willem de Haan), een bioloog en lector aan Stenden (Hans Revier) en een agrariër (Gatze Giliam) naar de verschillen in een en hetzelfde landschap. Iedereen was het met elkaar eens dat het landschap niet alleen op productiewaarde, maar ook op cultuurhistorische, ecologische en duurzame waarde geschat kan worden. Deze derde bijeenkomst was het woord aan Nynke-Rixt Jukema, architect in Friesland die zich samen met ons afvroeg welke hogere waarden aan de natuur, landschap, gebouwen, cultureel erfgoed, herinneringen en dromen ten grondslag liggen. “Er is steeds meer economie die geen rekening houdt met het landschap”, is haar motto. Ze gaf alle aanwezigen de opdracht om in groepjes rondom de kaart te onderzoeken waar de meeste duisternis, stilte, vruchtbare grond, frisse lucht en openheid in dit gebied te vinden is. Het leek enigszins dwars te staan op de hiervoor bepaalde waarden, maar uiteindelijk waren veel mensen het met elkaar eens: deze kwaliteiten voegden iets nieuws toe aan de eerder benoemde waarden. Het bleek te vroeg om op basis van deze conclusies de toekomst van dit gebied te kunnen schetsen. En al helemaal om ze nu al op een kaart te kunnen intekenen. In toekomstige workshops – wadwerkgroepen genaamd – zullen deze waarden en kwaliteiten omgezet worden in visies en aanbevelingen. Die dan op een mooi vormgegeven kaart een plek krijgen in de tijdtafel, op dit moment in de maak. Zodra we hierover meer weten, sturen we u opnieuw een uitnodiging om aan zo’n wadwerkgroep deel te nemen.


Gerda Holzhaus / Wadatelier 1

Eén van de nieuwe projecten van Nieuw Atlantis is het zogeheten Wadatelier. Een platform dat werkt aan een nieuwe kijk op het landschap. Er worden dit voorjaar drie Wadateliers georganiseerd met als doel: onderzoeken wat de waarden van het landschap zijn en bepalen wat de specifieke kwaliteiten zijn. De toekomst van dit landschap wordt zo gezamenlijk geschetst en de conclusies worden vastgelegd op een mooi vormgegeven kaart. Deze eerste keer verkennen we het gebied van Pingjum en verzamelen allerlei gebiedsgegevens. Wanneer hier interessante visies uit voortkomen, wordt er een Wadwerkgroep samengesteld, die aanbevelingen zal doen richting gemeente en provincie. Zondag 23 februari jl. was de aftrap van dit project. Er waren ongeveer twintig geïnteresseerde en actieve deelnemers die op de uitnodiging van de initiatiefnemers van Nieuw Atlantis waren ingegaan.

Het wordt een actieve middag. De deelnemers gaan in drie groepjes het gebied rondom Pingjum verkennen. Elke groep wordt begeleid door een inhoudelijk deskundige (de agrariër Gatze Giliam, bewoner en lokaal deskundige Willem de Haan en deskundige duurzame ontwikkeling en lector Stenden Hans Revier). Er loopt naast een medewerker van Nieuw Atlantis ook een filmer of fotograaf mee die het proces vastlegt. De rondwandeling duurt zo´n vijf kwartier. De inhoudelijk deskundige geeft informatie over het gebied en deelt zijn visie met de deelnemers. De deelnemers verzamelen indrukken aan de hand van foto’s en video’s.

Na de terugkomst in Pingjum wordt de oogst van de middag in kaart gebracht. De bevindingen van de wandelingen worden met elkaar gedeeld aan de hand van foto’s, waarden worden benoemd en op de kaart ingetekend. Peter Bijker houdt spontaan een gloedvol betoog over verantwoord landbouwbeleid: natuurlijk en eigenzinnig! De uitkomst van de middag is een verzameling van bijzondere kwaliteiten van dit landschap, zoals het historisch terpenlandschap, dat ook fourageergebied is van veel weidevogels, de vele boeren – en kerkpaden en natuurlijk de Pingjumer Gouden Halsband. Veel waarden komen overeen, andere staan in schril contrast tot de waarden van de andere inhoudelijk deskundigen.
Ook leidt het tot veel poëtische bespiegelingen, zoals: “Schijnbaar onzichtbare verhalen die meer dan levensgroot worden onthuld als monumenten” (Stephan Paus in de groep van Hans Revier), “Het landschap als speelveld van ontmoetingen van schijnbare tegenstellingen die een dynamisch evenwicht zoeken” (Greet Andringa in de groep van Gatze Giliam) en “Door je oogharen zie je in het monotone land het oude kweldergebied” (Klaas Koornstra in de groep van Willem de Haan). Wat een zegen om zoveel schrijvers in de groep te hebben!

wad

Het materiaal wordt verder verwerkt voor een vervolgbijeenkomst op 21 maart a.s. Dan komt Erik Meyles, fysisch geograaf aan de rijksuniversiteit Groningen, al deze visies met elkaar vergeleken en gaat hij in op de verschillende waarden die we aan een landschap toekennen. Weer een maand later op vrijdag 25 april schetst architect Nynke-Rixt Jukema hoe het landschap er idealiter uit zou komen te zien. Gezamenlijk wordt een landschap ontworpen, waarin al deze waarden terug te vinden zijn. Hoeveel concessies wil je doen? René Knip en Ernst Bernson ontwerpen een kunstzinnige kaart, die uiteindelijk een plek krijgt in de 2 D interactieve tijdtafel, waarop kan worden in- en uitgezoomd en waar d.m.v. muziek, film en audio verleden, heden en toekomst van Pingjum en omgeving sterk worden beleefd.


Greet Andringa / Wie storm oogst…

greet_andringa-300x391 Gisteravond (7-2-2014, red.) ben ik op ontdekkingsreis gegaan in Nieuw Atlantis. Dat is het dorpje Pingjum en toch ook weer niet. Het zijn de ideeën ontsproten aan kunstenaars in de Friese Waddenzeekustregio met Gerda Holzhaus en Bob Driessen voorop. Het zijn ook de verhalen van mensen die er korter of langer wonen. En de inzichten van wetenschappers: van psychologen tot geografen. Eigenlijk: ieders individuele, kostbare perspectief op het landschap en de inwerking daarvan op mensen. Of ze er nou wonen of alleen maar aan voorbijtrekken.

Compostering van deze rijkdom aan elementen, door filmers, schrijvers, dichters, musici en andere creatieve geesten, levert vervolgens vruchtbare grond op voor de toekomst. Al staat het water soms letterlijk tot aan de lippen, collectief wordt gebouwd aan een vitale en duurzame toekomstvisie op het (be)leven, de identiteit en zinvolle verbindingen in en met deze absoluut unieke regio. Het zou zomaar kunnen dat dit initiatief uiterst besmettelijk is en overslaat op naburige dorpen en andere kwetsbare gebieden. De eerste kiemen zijn al gesignaleerd in Duitsland en Engeland heb ik vernomen.

Gister mocht ik als compostmeester optreden. Op een fantastisch georganiseerde en drukbezochte avond in zoldertheater Waddenwyn, heb ik (verhalen over) storm geoogst. Deze werd(en) nog meer leven ingeblazen door de aanstekelijke Jazzklanken van Northgroove Selection en op film vastgelegd door Gert Jaap Wiegers. Op een flapover heb ik ter plekke een eerste schets gemaakt. Het publiek heeft enthousiast bijgedragen met invallen, observaties en vragen ter aanvulling op de eerder door Gerda in het dorp opgenomen stormstories. De komende maand ga ik uit die imposante wirwar van kreten en vertellijnen één verbindend verhaal maken over dreiging en onmacht, over liefde en troost, over rondvliegende molenwieken, brandende boerderijen en een naar de kelders gevloekt schip dat langzaam verandert in een tankstation....

Op 7 maart as geef ik het terug aan wie het toebehoort (en uiteindelijk zijn we dat natuurlijk allemaal), wederom in zoldertheater Waddenwyn te Pingjum. We gaan die avond ook aan de gang met het thema saamhorigheid. Voor meer informatie en reserveren info@nieuwatlantis.com of 0517-579607.

Klik hier voor meer informatie over Greet Andringa en haar werk.


Margriet Boding – Boer vond Vrouw, een liefdesfeest

Margriet Bolding "Boer vond Vrouw" in Pingjum. Een samenwerkingsvoorstelling met Bob Driessen (muzikant), Ab Hofstra (fotograaf), Gerda Holzhaus (theatermaakster) en ik (kleinkunstenaar). Wat een heerlijk project en wat kijk ik er met plezier op terug.

Het begon met een afspraak in augustus. In de tuin van Bob en Gerda werd gesnuffeld aan elkaar, ideeën besproken en heerlijke taart van dochter Eva gegeten. Het klikte, en zoals dat gaat als het klikt tussen mensen werden er al snel levensgeschiedenissen uitgewisseld. Bob en Gerda gaven mij beelden mee in mijn hoofd van een jong artistiek stel dat elk weekend vanuit Amsterdam naar een huisje in Pingjum reed met kinderbadje, kinderstoel en de koters erbij in de auto gepropt. Er was namelijk geen geld om een tweede badje of kinderstoel te kopen om in Amsterdam of Pingjum te laten. Ik zag inwoners van Pingjum die langzaam maar zeker gewend raakten aan dit echtpaar en zelfs eraan verknocht raakten. Zodat, toen ze zich 'echt' in Pingjum gingen vestigen en definitief uit Amsterdam vertrokken, ze zich welkom voelden in het dorp.

En ik voelde me welkom bij Gerda en Bob. We zouden samen een voorstelling maken, met de boeren uit Pingjum in de hoofdrol. Een paar maanden van brainstormen per mail, telefoon en skype volgden. De contouren kwamen langzaam uit de klei en ik werd steeds enthousiaster. Na jaren alleen verantwoordelijk te zijn voor een avondvullende voorstelling vond ik het heerlijk om samen te werken, ideeën uit te wisselen en te zien hoe het steeds meer vorm kreeg. En wat een sympathiek project, onderdeel te zijn van het bewaren van de geschiedenis in Pingjum. Horen hoe het vroeger was, hoe het nu is. En dan de voorstelling. Het was warm op de zolder, want het was stijf uitverkocht. Het publiek luisterde ademloos naar de verhalen van de verschillende boeren. En ze vertelden ook hun eigen liefdesverhalen. Mensen die elkaar hadden ontmoet bij het touwtrekken, het dorpsfeest of bij een optreden van de fanfare. Onze voorstelling werd pas echt compleet tijdens de uitvoering ervan, met het publiek, met de beelden, met de muziek.

Ik ben nog maar twee keer in Pingjum geweest, maar ik voel me nu al verbonden met dit kleine dorp aan het wad. Wat een voorstelling wel niet kan veroorzaken. Deze Vrouw Vond Pingjum.


Sarah Sötemann – Een hightea in Pingjum

Sara Het was een heerlijke middag op het Pingjummer zoldertheater; Bas, mijn gitarist, en ik kwamen begin van de middag aan in een zonovergoten Pingjum. Daar troffen we Bob en Gerda vol overgave aan met het voorbereiden van al het lekkers. Het werd namelijk een high tea met theaterconcert. Een geweldige combinatie wat de aangename sfeer van het zoldertheater nog maar eens extra benadrukt.

Als publiek was ik er natuurlijk al vaker geweest, maar nu stond ik ineens aan de andere kant. En wat een feest! Hoe eng kan het zijn om op te komen en te gaan staan en hoe viel dat bij de eerste stap al gelijk van me af door de knusheid van de zolder en de vriendelijke gezichten en gezelligheid van de Pingjummers en omstrekers. Bas en ik hadden het ontzettend naar ons zin; dit was geen optreden, dit was een lekker dagje Friesland.

Het leuke aan zo'n klein theater is dat je heel dicht op de mensen zit en zo ook heel goed ziet en voelt hoe de dingen aankomen. Er zullen ongetwijfeld podiumkunstenaars zijn die dat vreselijk vinden en liever met een vierde wand spelen (alsof het publiek er niet is, zoals je bij klassieke toneelstukken vaak ziet), maar ik vind dat juist een feestje. De interactie met het publiek wordt daardoor veel losser en makkelijker. Dus op naar nog veel meer zolder en huiskameroptredens!

Het programma dat we speelden bestond uit twee delen. Één deel vol met bekende en minder bekende theaterliederen van onder andere Brel, Shaffy en Willem Wilmink waarbij Bas me begeleidde en het tweede deel was een cabaretprogrammma waaraan ik momenteel nog werk en waarmee ik meedeed met festival Cameretten (een cabaret festival in Rotterdam). Helaas ben ik niet door naar de halve finale, maar er zijn allemaal schrale troosten en ik laat me natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan.

Het zoldertheater is zeker aan te raden voor iedereen die op een leuke plek wil spelen en iedereen die een middagje aangenaam verrast wil worden met eten, gezelligheid en een optreden. Tot een volgende keer!

 


Geen Brussel zonder Pingjum

pingjum Ik ben opgegroeid in de stad Amsterdam, de heerlijkste stad die ik ken, en had daar te maken met een aantal ‘peergroups’ waarin ik me bewoog. Ik koos mijn eigen mensen uit om een borrel mee te gaan drinken, om mee naar het theater te gaan en om mee te werken. Zeer comfortabel en helemaal van deze tijd. Ik had verder met niemand iets te maken en deed gewoon wat de anderen om mij heen deden. ’s Avonds naar Pauw en Witteman kijken, naar theaterfestivals om voorstellingen te zien, die ik gemist had dat jaar, te werken met mensen die mij binnen de ‘vakpeergroup’ werden aangeraden. Maar ook benauwend af en toe. Het vernauwde in ieder geval mijn blik op de wereld.

Sinds ik permanent in het dorp Pingjum woon, aan de Waddenkust, ontdek ik dat de mensen hier allemaal anders zijn en verschillende belangstelling hebben voor dingen. Misschien is er wel één gezamenlijke belangstelling, namelijk voor het prachtige Wad waar we zo dichtbij wonen.  Maar juist dat andere, dat verschillende tussen de mensen, spreekt me enorm aan. Langzamerhand leer ik steeds meer mensen kennen. Misschien nog niet  persoonlijk, wel uit de verhalen die over hen verteld worden. Over Douwe, die op zijn 89ste nog elke vrijdag trouw eind van de middag zijn borrel drinkt samen met vele andere Pingjumers. Of over Klaas, nu getrouwd met de veel jongere Anne-leen, die hij hier leerde kennen en waarvoor ineens de vonk oversloeg. Zoveel als hij eerst deed voor het dorp, zoveel rustiger aan doet hij nu. Of hoe het komt dat boer Durk Hilarides nog steeds slagwerk speelt bij de fanfare, ook als hij het heel druk heeft. Omdat we allemaal weten dat de muzikaliteit al generaties lang in de familie zit en dat zijn overgrootvader jarenlang zelfs een muziekfestival van nationale faam in Pingjum organiseerde.

Steeds meer wordt mij het belang duidelijk van de ‘plek’ – zoals Willem van Toorn het noemt in zijn lezing van 8 mei (zie blog hiervoor) of de ‘plaats’, genoemd in het artikel in de LC over de Abel Herzberg lezing die Geert Mak gaf in Amsterdam waarin hij het spanningsveld in het Europese project tussen ‘ruimte’ (Europa, de internationale gemeenschap) en ‘plaats’ (het land, de regio, de eigen voorspelbare wereld) onder de loep nam. Pas nadat hij en zijn vrouw Jorwert hadden verlaten en waren verkast naar een ander dorp, kenden ze opeens de verhalen en de geschiedenis van hun buren niet meer. Opeens zaten ze in een vreemd café en merkten ze hoeveel draden aan hen trokken en hun vasthielden aan het oude dorp. En realiseerde hij zich “Wat de kracht, de macht en ook het belang was van het fenomeen ‘plaats’ ”. Om zijn lezing over het hedendaagse Europa te besluiten met de constatering dat er zonder Brussel geen Jorwert is en tegelijk geen Brussel zonder Jorwert. En dus is er ook geen Brussel zonder Pingjum. Dat is waar Nieuw Atlantis over gaat. Daarom verzamelen we zoveel mogelijk verhalen voor de Tijdtafel. Over mensen, over het dorp.


laadt google maps...
.